अन्जान मै बसाल्न पुगेछु क्यारे आकृति मनमा ।
उर्लेर आउछ तरङ्ग मनमा सरम भो भन्न लाइ
अधुरै रहने भो सकिन कहिलै म प्रेमी बन लाइ।।
स्वार्थ पो रहेछ एकोहोरो मेरो माया समुख परेन
बर्सौवर्ष कुरे आकासको फल भुइमा खस्दै खसेन ।
नझरे पनी ताकेको फल गरोभो छोडन लाइ ..
अधुरै रहने भो सकिन कहिलै म प्रेमी बनलाई ।।
धेरै थिए फुल फुलबारी भरी जानेन रोज्न कि
मुसुक हास्दा झिमिक आखा सकिन बुजन कि ।
जुन फल देखेयो तेही फुल टिपने महैन मालीदाई
अधुरै रहने भो सकिन कहिलै म प्रेमी बनलाई... ।।
No comments:
Post a Comment