मन्दिर भत्किदै गैरहेछ ।

म देखि रहेको छु

सडक छेउको मन्दिर भत्कदै गहिरहेको छ ।

मन्दिरको गजुर फुस्कन गैररहेछ ।

भत्किन एउटा आँधी पखिरहे छ ।

साँझ बिहान मन्दिर जानेहरु

चिर निद्रामा एउटा देवता

सधै हासेर उभिएको देखद छन्

सयकडौ लाखौ मानिसलाई

पाउमा झुक्न लगाएर

आसन माथि सिगारीएको त्यो देवता

फुल अक्षता धुप वति ले सजिएको छ ।

लाखौ गरीवहरुलाई समान बनाउने

झुठो माया फिजाएर

करौडौं भोकाहरुलाई सुखि तुल्याउने

कल्पित छाया कोरेर

वषै वर्ष सम्म

शतावदी, शतावदी सम्म

मान्छेहरुलाई आस्था र बिस्वासको

वाक्लो बादल भित्र लुकाएर

आकास अनि पातालको

असहय पिडा र मृत्यु छिपाएर मान्छेलाई

हाताको हत्केलामा छिपाएर मान्छेलाई

हातको हत्केलामा नचाई राखेको

त्यो देवता

अचानक एउटा भुक्म्प आउने देखि

त्रसित छ भएभित छ ।

र्धम र पापको नाममा

झुटको चिनहरु केरेर

मान्छेको ह्दय र मस्तिकलाई

प्यारालाइसेस गर्न त्यो देवता

पुर्व रातो हुनु अघिको

मिमिर्रे उसामा नै

आफनो संम्भावित मृतु देखि डराएर

जन्डिसले ग्रसित हुदै गैहिरहे छ ।

अन्नतत ः

मन्दिर आफै झत्कन गैरहेछ

भत्किन, एउटा आधि पखिरहेछ

मन्दिर आफै ढल्न गैरहे छ

ढल्न एउटा भुकम्प पखिरहेछ

मन्दिर आफै जल्लन गहि रहेछ

जल्लन एउटा ज्यावामुखि पखिरहेको छ ।